بسياري از مشكلات موجود در زمينه برنامه هاي تأمين اجتماعي روستايي به دليل فقدان پيوستگي در برنامه هاي اقتصادي و اجتماعي يا ناهماهنگي بين قسمت هاي مختلف سيستم تأمين اجتماعي ملي است . براي مثال ، مشكلات جدي در بازار كار روستايي ممكن است باعث پيشنهاد براي بازنشستگي زودهنگام شود . يا پيوستن به سازمان تجارت جهاني (WTO) ، كه سياست كلان اقتصادي در سطح ملي است محتمل است كه به افزايش فقر و نابرابري در ميان توليدكنندگان بخش كشاورزي ـ روستايي منجر شود . همكاري نزديك در سياست گذاري هنگامي كه چندين بخش و سازمان دولتي در زمينة تأمين اجتماعي روستايي درگير مي باشند ، مانند كميته امداد امام خميني (ره) ، بهزيستي ، بنياد شهيد ، بنياد 15 خرداد ، بنيادهاي خيريه نيمه دولتي ضروري است . اين نهادها در عصر جهاني شدن به باز توليد ايدئولوژيك سرمايه اجتماعي پشتوانه ديني ـ مذهبي و پوشش دادن به تهيدستان روستايي ميپردازند . در حقيقت ، سرمايه گذاري هاي اجتماعي نظير تأمين اجتماعي ، از سرمايه گذاري هایی هستند كه معمولآ منافع مالي آن در كوتاه مدت ظاهر نمی شود بلکه تأثيرات آن بيشتر در ميان مدت و بلندمدت بروز مي يابد . تأمين اجتماعي روستايي اكنون در دنيا محدوده وسيعي را شامل ميشود . ايران در زمينه تأمين اجتماعي روستايي هم از نظر پوشش و هم از نظر انواع مختلف آن بسيار دورتر از اهداف عالي در اين زمينه قرار دارد . براي طراحي يك سيستم تأمين اجتماعي روستايي مناسب ، برنامه ريزي بلندمدت مورد نياز است كه با تغيير سياستهاي حاكميتهاي سياسي مورد تعرض قرار نگيرد . همچنين در اين راه توجه به شرايط و امكانات ويژه كشور ضروري است . شناخت دقيق از تجربيات كشورهاي موفق آسيايي در زمينه تأمين اجتماعي روستايي ما را در طراحي يك برنامه مناسب تأمين اجتماعي با توجه به اولويت هاي كشور ، ياري مي رساند . اصلي ترين ضرورت استراتژيك در اجراي برنامه هاي تأمين اجتماعي روستايي در ايران عبارتند از : پوشش مناسب در ميان گروههاي جمعيتي آسيب پذير به گونه اي هدفمند ، ملاحظات مربوط به جنسيت ، پايداريبرنامههايرفاهي،مديريتمناسبدولتيومطلوبيتدر خدمات تأمين اجتماعي در بين روستاييان. جهاني شدن و پيوستن قريب الوقوع ايران به سازمان تجارت جهاني با افزايش ريسك همراه مي شود و ممكن است در كوتاه مدت باعث شوكهاي اقتصادي و ركود در توليد كشاورزي و روستايي گردد ، در اين حالت اگر سياستهاي اجتماعي و تورهاي ايمني لازم براي روستاييان و توليدكنندگان بخش كشاورزي در نظر گرفته نشود ، روستاييان كشور ممكن است بيكاري فزاينده ، فقر ، منزوي شدن و تنش هاي اجتماعي ـ اقتصادي و سياسي را تجربه كنند . از اين رو پديده جهاني شدن نياز به توسعه سيستمهاي تأمين اجتماعي مؤثر در مناطق روستايي ايران دارد
شنبه، فروردین ۱۹، ۱۳۸۵
بسياري از مشكلات موجود در زمينه برنامه هاي تأمين اجتماعي روستايي به دليل فقدان پيوستگي در برنامه هاي اقتصادي و اجتماعي يا ناهماهنگي بين قسمت هاي مختلف سيستم تأمين اجتماعي ملي است . براي مثال ، مشكلات جدي در بازار كار روستايي ممكن است باعث پيشنهاد براي بازنشستگي زودهنگام شود . يا پيوستن به سازمان تجارت جهاني (WTO) ، كه سياست كلان اقتصادي در سطح ملي است محتمل است كه به افزايش فقر و نابرابري در ميان توليدكنندگان بخش كشاورزي ـ روستايي منجر شود . همكاري نزديك در سياست گذاري هنگامي كه چندين بخش و سازمان دولتي در زمينة تأمين اجتماعي روستايي درگير مي باشند ، مانند كميته امداد امام خميني (ره) ، بهزيستي ، بنياد شهيد ، بنياد 15 خرداد ، بنيادهاي خيريه نيمه دولتي ضروري است . اين نهادها در عصر جهاني شدن به باز توليد ايدئولوژيك سرمايه اجتماعي پشتوانه ديني ـ مذهبي و پوشش دادن به تهيدستان روستايي ميپردازند . در حقيقت ، سرمايه گذاري هاي اجتماعي نظير تأمين اجتماعي ، از سرمايه گذاري هایی هستند كه معمولآ منافع مالي آن در كوتاه مدت ظاهر نمی شود بلکه تأثيرات آن بيشتر در ميان مدت و بلندمدت بروز مي يابد . تأمين اجتماعي روستايي اكنون در دنيا محدوده وسيعي را شامل ميشود . ايران در زمينه تأمين اجتماعي روستايي هم از نظر پوشش و هم از نظر انواع مختلف آن بسيار دورتر از اهداف عالي در اين زمينه قرار دارد . براي طراحي يك سيستم تأمين اجتماعي روستايي مناسب ، برنامه ريزي بلندمدت مورد نياز است كه با تغيير سياستهاي حاكميتهاي سياسي مورد تعرض قرار نگيرد . همچنين در اين راه توجه به شرايط و امكانات ويژه كشور ضروري است . شناخت دقيق از تجربيات كشورهاي موفق آسيايي در زمينه تأمين اجتماعي روستايي ما را در طراحي يك برنامه مناسب تأمين اجتماعي با توجه به اولويت هاي كشور ، ياري مي رساند . اصلي ترين ضرورت استراتژيك در اجراي برنامه هاي تأمين اجتماعي روستايي در ايران عبارتند از : پوشش مناسب در ميان گروههاي جمعيتي آسيب پذير به گونه اي هدفمند ، ملاحظات مربوط به جنسيت ، پايداريبرنامههايرفاهي،مديريتمناسبدولتيومطلوبيتدر خدمات تأمين اجتماعي در بين روستاييان. جهاني شدن و پيوستن قريب الوقوع ايران به سازمان تجارت جهاني با افزايش ريسك همراه مي شود و ممكن است در كوتاه مدت باعث شوكهاي اقتصادي و ركود در توليد كشاورزي و روستايي گردد ، در اين حالت اگر سياستهاي اجتماعي و تورهاي ايمني لازم براي روستاييان و توليدكنندگان بخش كشاورزي در نظر گرفته نشود ، روستاييان كشور ممكن است بيكاري فزاينده ، فقر ، منزوي شدن و تنش هاي اجتماعي ـ اقتصادي و سياسي را تجربه كنند . از اين رو پديده جهاني شدن نياز به توسعه سيستمهاي تأمين اجتماعي مؤثر در مناطق روستايي ايران دارد
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر