اثرات ناشي از ناامني ماهوي در شرايط توليد كشاورزي و حوادث غيرمترقبه

از قريب به چهل نوع از بلاياي طبيعي مطرح در جهان ، 31 مورد آن به كرات در ايران رخ مي دهد (رهبري ، 1377) . با توجه به اينكه ، حدود 50 درصد از جمعيت كل كشور كه بيشتر آنها در روستاها زندگي مي كنند . همواره در معرض بليه هاي طبيعي اند ، لزوم تأمين اجتماعي و گستره تورهاي ايمني حمايتي از اهميت فوق العاده اي برخوردار مي باشد . در 23 سال گذشته ، 13 سال كشور با خشكسالي روبرو بوده است (امانپور ، 1380) . قرار گرفتن بيش از 90 درصد از مساحت كشور در منطقه خشك و كم آب ، كافي است تا دوره هاي خشكسالي و تكانه هاي ناشي از آن را كه بر دوره هاي ترسالي چيرگي دارد ، مناطق روستايي را به شدت آسيب پذير سازد . از سويي بروز مستمر حوادث طبيعي شامل سيل ، خشكسالي و زلزله يكي از عوامل فشار براي مهاجرتهاي روستايي است . مطابق آمار بنياد مسكن انقلاب اسلامي طي مدت سه سال بالغ بر 260 هزار واحد مسكوني روستايي در اثر سوانح گوناگون چون سيل ، زمين لرزه و رانش زمين آسيب ديده اند كه در حدود نيمي از اين واحدها تماماً ويران شده و نزديك به سه چهارم ديگر نيز تا 60 درصد تخريب شده و اغلب غيرقابل بازسازي هستند . در هر يك از حوادث طبيعي كشور ، روستاييان و كشاورزان اولين افرادي هستند كه به شدت خسارت مي بينند ، اما هرگز در اولويت سيستمهاي حمايتي و امدادي در مقايسه با شهرنشينان قرار ندارند