آمایش جمعیتی مناطق روستایی کشور بر اساس سرشماری سال 1375

نویسنده : دکترحسین شیرزاد

مطابق با سرشماري عمومي نفوس و مسكن سال 1375 كشور ، نزديك به 68116 آبادي داراي سكنه در ايران وجود دارد كه در مجموع جمعيتي معادل 07/23 ميليون نفر را در خود جاي داده اند . از اين تعداد آبادي ها حدود 56 هزار آبادي در شبكه تعاوني كشور قرار دارند . از اين آمارها چنين استنباط مي شود كه متوسط جمعيت هر آبادي برابر با 338 نفر و متوسط خانوارهاي هر آبادي 64 خانوار است . اما همانگونه كه مي توان استنباط نمود ، توزيع جمعيت در آباديها همگون نبوده و از واريانس بالايي برخوردار مي باشد .با توجه به آمارهاي موجود تعداد 5006 روستا در كشور بيش از 200 خانوار جمعيت دارند كه كل جمعيت آنها حدود 11 ميليون نفر است . اين روستاها از امكانات زيربنايي و زيرساختهاي توسعه اي مناسبي برخوردار مي باشند . اين آبادي ها فقط 3/7 درصد از روستاها را شامل مي شود كه حدود 1/47 درصد از كل جمعيت روستايي كشور را در در بر مي گيرد . با نگاهي به آمارها در مي يابيم كه جامعه روستايي ايران با نوعي عدم توازن و تعادل به لحاظ آمايش جمعيت در سطح كشور روبروست . به طوري كه براساس آمارهاي سال 1375 حدود 31 درصد آبادي هاي كشور بيش از 83 درصد جمعيت يعني بيش از 19 ميليون نفر را در خود جاي داده اند . عكس اين حالت نيز كاملاً مشهود است ، به طوري كه 69 درصد آبادي هاي كشور تنها 17 درصد جمعيت روستايي يعني معادل 4 ميليون را در خود جاي داده اند كه دال بر عدم توازن جمعيتي به لحاظ آمايشي است