الگوی فعالیتهای شغلی در بخش روستایی کشور براساس آمارهای سرشماری 1375

مولف: حسین شیرزاد

الگوي تنوع فعاليتهاي شغلي در مناطق روستايي كشور به لحاظ آماري از حدود 07/23 ميليون نفر جمعيت ساكن در مناطق روستايي براساس سرشماري عمومي نفوس و مسكن سال 1375 حدود 71/5 ميليون نفر شاغل هستند كه تركيب فعاليتهاي شغلي آنان به شرح زير مي باشد : حدود 842/2 ميليون نفر يعني حدود 77/49 درصد در بخش كشاورزي . حدود 893 هزار نفر (6/15 درصد) در بخش صنايع تبديلي ، تكميلي و صنايع كوچك روستايي (بيشتر جاجيم بافي ، فرش بافي ، گليم بافي ، صنايع غذايي و معادن) . حدود 611 هزار نفر (7/10 درصد) در بخش ساختمان كه با توجه به دوره هاي رونق و ركود اقتصادي در كشور متغير مي باشد . حدود 279 هزار نفر (9/4 درصد) در بخش خريد و فروش و واسطه گري ،حدود 248 هزار نفر (3/4 درصد) در بخش حمل و نقل و انبارداري حدود 665 هزار نفر (6/11 درصد) در بخش خدمات عمومي ، آموزشي ، بهداشت و درمان و بالاخره ،حدود 145 هزار نفر (5/2 درصد) در ساير مشاغل كه عمدتاً در حوزه بازار كار غيررسمي كشور فعاليت دارد . ،با توجه به آمارهاي فوق از كل جمعيت شاغلان روستايي بالغ بر 81 درصد (625/4 ميليون نفر) در بخش خصوصي ، 6/18 درصد (062/1 ميليون نفر) در بخش دولتي ، 42/0 درصد در بخش تعاوني و 78/2 درصد نامعلوم برآورد شده است . همچنين از نظر فعاليتهاي اقتصادي در بخش روستايي مي توان اين گونه در نظر گرفت كه حدود 3/49 درصد در گروه كشاورزي ، 1/15 درصد در گروه صنعت و حدود 11 درصد در گروه ساختمان و به طور كلي بيش از 4/75 درصد جمعيت روستايي كشور در سه گروه شغلي ياد شده مشغول به كار مي باشند از مجموع 62/4 ميليون نفر كاركنان بخش خصوصي شاغل مناطق روستايي، حدود 4/142 هزار نفر (1/3 درصد) كارفرمايان روستايي ، 626/2 ميليون نفر (8/56 درصد) كاركنان مستقل خويش فرمايان ، 187/1 ميليون نفر (6/25 درصد) مزد و حقوق بگيرحدود 667 هزار نفر (4/14 درصد) كاركنان خانگي بدون مزد مي باشند . به عبارتي از اين منظر حدود 7/28 درصد كارگر و كارفرما و حدود 3/71 درصد خويش فرما و كاركن فاميلي محسوب مي شوند