بخش اول: روش مطالعه موردي
كه طي آن نظامهاي بهرهبرداري منفرد (يك واحد بهرهبرداري دهقاني، يك سهامي زراعي، يك تعاوني مشاع …) موشكافانه توصيف و تبيين ميگردد. حال اگر مقصود از كاربرد روش موردي، مقايسه نظامها باشد، چنانكه هست، در اينصورت بايستي تمهيداتي بكار رود تا نتايج بدست آمده ميسر باشد. حالت خاصي از اين تمهيدات كاربرد روشي است بنام تغييرات متقارن كه طي آن براي حذف اثر متغيرهاي پيراموني (متغيرهاي قومي و فرهنگي، متغيرهاي آب و هوايي و اقليمي، متغيرهاي مربوط به فيزيوگرافي و طبقهبندي اراضي …) نظامهاي مشابه (مثلاً دهقاني خرده مالكي) در محدودة جغرافيايي نزديك بهم به روش موردي مطالعه و مقايسه ميشوند. اگر مقايسه براي تعيين اثرمقياس در كارآيي نظام باشد، در اين صورت، بايستي بهرهبرداريهاي مورد مقايسه علاوه بر عوامل پيراموني كه گذشت، از نظر صفات دروني (از جمله تكنولوژي) نيز يكسان شوند و اگر براي تعيين اثر تكنولوژي در كارآيي نظام باشد یکساني از نظر مقياس لازم است
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر