مدیریت کیفیت در سیستم های ترویج ، آموزشی و تحقیقاتی
نویسنده : دکتر حسین شیرزاد
چکیده
پس از گذشت قريب به يك قرن تجارب تحقيقات، ترويج وآموزش (تات) كشاورزي درايران، امروزه كيفيت عاملي موثر در ارتقاء بهرهوري و اثربخشي نظامهاي تحقيقاتي، ترويجي وآموزشي در بخش كشاورزي شناخته شده است. هرچند كه تاكنون اين عامل بنيادين، در فرايند بهبود بهرهوري بخش كشاورزي دركشور، كمتر مورد توجه قرار گرفته است. در فراگرد توليد نوآوريهاي تحقيقاتي وعرضه خدمات آموزشي ترويجي، بهرهوري و اثربخشي با بهبود كيفيت افزايش پيدا ميكند و رابطه بين آنها از همكنشي تام برخوردار ميباشد. بهبود كيفيت موجب كاهش هزينه ، سوددهي بيشتر،وضعيت رقابتي بهتر و بوجودآورنده اشتغال مطلوبتر وبيشتر،كاهش ضايعات منابع (نيروي انساني، تجهيزات، انرژي، مواد، سرمايه) و صرفهجويي در منابع انساني، تكنولوژي، زمان و مواد مصروفه ميشود كه همه اين عوامل موجب افزايش وارتقاء بهرهوري در بخش كشاورزي ومهمترين خرده سيستمهاي مرتبط با آن يعني تحقيقات.آموزش وترويج ميگردد. تجارب تاريخي بيانگر اين نكته است كه گسترش كمي اين فعاليتها بدون درنظرگرفتن عنصر كيفيت، صدمات جبران ناپذيري به ساختار (تات) وارد نموده است. فعاليت هريك از سازمانهاي تحقيقاتي، آموزشي و ترويجي معطوف به كسب ارزش افزوده يا خدماترساني مطلوبتر به جامعه كشاورزي درجهت حفظ يا بهبود موقعيت رقابتي خود در عرصه بينالمللي ميباشد كه تمام اين قابليتها بستگي به كيفيت انجام فعاليتهاي اين سازمانها دارد، استفاده مناسب از تكنولوژي، اطلاعات و داشتن دانش فني – بومي و مهارتهاي محققين، آموزشگران و مروجين و تواناييهاي مديريت،سازگاري و هماهنگي بين آنها در قالب مديريت كيفيت فراگير (T.Q.M) است كه موجب ارتقاء كيفيت و بهرهوري سازماني تات ميگردد و كشاورزان ايران را در عبور ار مرزهاي توليدسنتي وبا ريسك بالا به سوي يك كشاورزي پايدار وبا ريسك عقلايي رهنمون ميكند دراين مقاله ابتدا به بررسي نقش مديريت كيفيت فراگير در ارتقاي اثربخشي فعاليتهاي خرده نظامهاي تحقيقات، آموزش و ترويج در بخش كشاورزي به عنوان سيستمهاي مرتبط کنیمپردازيم و سپس اصول دستيابي به كيفيت واثربخشي مناسب ازطريق مديريت كيفيت و سيستم كيفيت فراگير معرفي ميمی
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر